Seraphic + Identification + Authentication = Seraphicia

Asiasoft ประกาศเตรียมอัพเดทเกม Ragnarok Online ประเทศไทยเป็น Episode 11.3

ในวันที่ 25 มีนาคม ที่จะถึงนี้

ก็เป็นการอัพเดทกลางๆ ที่เต็มไปด้วยสิ่งใหม่ๆ ทั้งแผนที่ใหม่ ไอเทมใหม่ และ ระบบใหม่

ที่น่าสนใจก็ตรงระบบทหารรับจ้าง ที่เราจะมีคู่หู AI มาเดินเคียงข้าง และร่วมต่อสู้ไปพร้อมกับเรา

ทหารรับจ้างน่าสนใจเพราะมันจะช่วยให้การเก็บเลเวลง่ายขึ้น สนุกขึ้น

แต่ที่น่ากังวลก็คือเรื่องของการที่จะได้ Scroll ที่ไว้เรียกทหารรับจ้างมาใช้งาน....

ผมกลัวว่าราคามันจะแพงเกินไป ผู้เล่นใหม่ๆ ไม่สามารถเข้าถึงได้ หรือหนักไปกว่านั้นก็คือ

ถ้ามันเป็นไอเทม Cash ก็จะเป็นอะไรที่สิ้นเปลืองเงินในกระเป๋ามากๆ แน่

นอกจากเรื่องระบบทหารรับจ้างแล้ว ในแผนที่ใหม่ที่เป็นที่ตั้งของ Nameless Island และดันเจี้ยนวิหารลับ Arunafelts ที่มีบอส MVP สองตัวใหม่คือนักบวชผู้หลงผิด Fallen Bishop Hibram และ จ้าวปีศาจแมลงวัน Beelzebub ซึ่งใครเคยอ่านพระคัมภีร์ New Testament หรือเคยเล่นเกมมาเยอะๆ โดยเฉพาะ Castlevania คงรู้จักปีศาจตนนี้เป็นอย่างดีเพราะจะมีจุดเด่นอยู่ที่แมลงวัน และภายในเกม RO เองทาง Gravity ก็ออกแบบปีศาจตนนี้ออกมาเป็นแมลงวันด้วย โดยจะมีสองร่าง ร่างแรกร่างแมลงวันตัวเล็กธรรมดาๆ แต่ดู Dmg ของมันไม่เล็กตามเพราะสูงถึง 4000 ต่อฮิต และเมื่อมันเผยร่างจริงแล้วล่ะก็ความโหดจะทวีคูณชนิดที่ว่า

ยกมาทั้งกิลด์ ก็ตายทั้งกิลด์ 

มีเควสท์บางเควสท์ที่จะต้องมาจบลงที่สถานที่แห่งนี้ ที่น่าสนใจก็คือมีเควสท์มอนสเตอร์ที่ชื่อว่า Tristan III ? ซึ่งเนื้อเรื่องจะต้องเกี่ยวข้องกับอาณาจักร Rune Midgard อย่างแน่นอนเพราะกษัตริย์ที่ปกครองก็คือตระกูลนี้ 

สำหรับไอเทมใหม่ๆ นี่รับรองว่าจะทำให้เกิดจ็อบสายใหม่ๆ ขึ้นหลายสายเลย ส่วนตัวผมเองนั้นเล่นอาชีพคลาสนักธนูก็ไปโดนใจไอเทมอยู่สองชิ้นก็คือ Wind Bow ที่มีโอกาสยิงเวทย์ Wind Blade ของจ็อบ Ninja ได้ กับอีกชิ้นหนึ่งคือ Sniping Suits ที่บรรดานักธนูหลายๆ คนโดยเฉพาะ "สายนก" ต้องแย่งกันซื้อแน่ๆ เพราะเสื้อตัวนี้จะเพิ่มค่า Critical ตามจำนวน Luck ที่เรามี แถมยังลดดีเลย์จากการใช้สกิลต่อเนื่องอีก 23% !!

รายละเอียดอื่นๆ อีกมากเกี่ยวกับอัพเดทคราวนี้ก็ไปอ่านต่อกันที่

http://ragnarok.asiasoft.co.th/microsite/ro_11_3/index.html

เมื่อต้นเดือนทาง Gravity ก็ได้แถลงข่าวที่น่าสนใจมาก คือเรื่องของคลาส 3 ที่สำหรับคนเบื่อ RO มันคงไร้แรงดึงดูด แต่สำหรับคนที่รัก RO มันคือก้าวใหม่อีกหนึ่งก้าว ที่จะทำให้เกม MMORPG ที่ถึงจะไม่ใช่เกมแรกของโลก แต่มันก็คือต้นแบบของเกมแนวนี้ในยุคปัจจุบัน ซึ่งเกมออนไลน์ฝั่งยุโรปไม่เคยทำได้ใกล้เคียง เพราะเกมมันคนละอารมณ์กัน

ชื่อของคลาส 3 จาก Gravity

Rune Knight (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Knight หรือ Lord Knight)

Warlock (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Wizard หรือ High Wizard)

Ranger (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Hunter หรือ Sniper)

Arc Bishop (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Priest หรือ High Priest)

Guillotine Cross (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Assassin หรือ Assassin Cross)

Mechanic (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Black Smith หรือ Master Smith)

Royal Guard (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Crusader หรือ Paladin)

Shura (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Monk หรือ Champion)

Sorcerer (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Sage หรือ Professor)

Dark Chaser (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Rogue หรือ Stalker)

Generic (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Alchemist หรือ Biochemist)

Minstrel (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Bard หรือ Clown)

Wanderer (เปลี่ยนขึ้นมาจากจ็อบ Dancer หรือ Gypsy)

รวม 13 จ็อบ (ไม่นับพวกจ็อบพิเศษ)

ส่วนที่สามารถเปลี่ยนจากคลาส 2 หรือ ไฮคลาส ได้นั้นก็เพราะว่า ตรงจุดนี้เองที่จะเกิดความแตกต่างทางด้านสกิล ซึ่งจะมากน้อยขนาดไหนก็แล้วแต่ผู้เล่นจะคิดและตัดสินใจเพราะ Gravity น่าจะเปิดทางเลือกไว้ให้กับคนที่ใจร้อนไม่อยากเสียเวลาเล่นนานๆ

เส้นทางการเปลี่ยนระดับคลาสที่สามารถไต่ได้มีสองเส้นทางคือ

Novice > 1st Class > 2nd Class > 3rd Class

ตัวอย่าง: Novice > Archer > Hunter > Ranger

Novice > 1st Class > 2nd Class > High Class > 3rd Class

ตัวอย่าง: Novice > Archer > Hunter > Sniper > Ranger

อัพเดทคลาส 3 แล้ว ทาง Gravity ก็จะอัพเดทระบบอื่นๆ ภายในเกมด้วยเช่น

- เลเวลสูงสุดจาก 99 ก็จะถูกเพิ่มให้ทะลุถึง 150 พร้อมทั้งระบบการคำนวณ Stat ใหม่ให้เหมาะสม

- ระบบสงครามรูปแบบใหม่ ที่จะยิ่งใหญ่กว่าการบุกไปตีหิน Emperium

สรุป

ข้อมูลต่างๆ เล็กๆ น้อยๆ มีออกมาให้เห็นในอินเตอร์เน็ตแล้ว แต่ก็ยังไม่เป็นทางการ ยิ่งไปกว่านั้นมีข้อมูลของสกิลออกมาแล้วด้วย ซึ่งผมไม่คิดว่าจะเชื่อถือได้ 100% แต่ถ้าอ่านเอาเผลินๆ ก็โอเคนะ เพิ่มความอยาก ส่วนที่พอจะมั่นใจว่าของจริงแล้วก็จากการที่ได้เห็นตัวละครของจริงทั้งสามจ็อบคือ Arch Bishop, Rune Knight และ Guillotine Cross ก็พอจะเดาแนวทางการออกแบบตัวละครออกว่าทาง Gravity จะเน้นให้เป็นรูปแบบในหนังสือการ์ตูน Ragnarok ที่หลายคนน่าจะเคยได้อ่านกันแล้ว ตัวละครจะดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่าคลาสก่อนๆ ยกตัวอย่างรูปของ Arch Bishop หญิง ซึ่งดูดีกว่า High Priest มากตรงที่ไม่ได้เน้นโชว์ขาอ่อนและกางเกงในแล้ว แต่จะเป็นตัวละครที่แต่งตัวเรียบร้อย เสื้อผ้ามิดชิดเหมาะสมกับความเป็นจ็อบที่ใกล้เคียงศาสนา แต่ความเซ็กซี่ยังคงอยู่ภายใต้เสื้อผ้าแทนโดยสามารถมองเห็นสัดส่วนของเพศหญิงได้ชัดเจน แต่ก็ไม่น่าเกลียดในสายตาผู้ปกครอง

ส่วนพออัพเดทเอาคลาส 3 เข้ามาก็คงจะเป็นการอัพเดทใหญ่แน่นอน จะต้องเพิ่มแผนที่ใหม่มาด้วยแน่ๆ และระบบกิลด์วอร์แบบใหม่ ที่ท่าทางจะใหญ่แบบการยกพลไปตีปราสาทในเกม Lineage 2

ก็รอดูต่อไป หวังว่า TRO คงไม่ล่มไปซะก่อนเขาอัพเดทเกมนะครับ เพราะตอนนี้คนเด้งเข้าเด้งออก ก็ไม่รู้เพราะอะไร ผมและเพื่อนๆ ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาเลย ทำไมคนอื่นเขาออกมาบ่นกันจัง บางคนก็ว่าเพราะพวกนี้ไม่มีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์ ปล่อยให้เครื่องตัวเองมันรก สกปรก มีขยะและหนอนแอบอยู่ในเครื่อง พอมาเจอกับโปรแกรมพวกนี้มันก็เลยไม่ยอมให้เล่น บางคนก็ว่าเครื่องพวกเขาน่ะล้าหลังเกินไป ซึ่งจะเหตุผลอะไร ถ้าคนเล่นไม่คิดจะพยายามแก้ปัญหาเอาแต่ด่าผู้ใหบริการอย่างเดียวมันก็ไม่ค่อยถูกเท่าไหร่นะ

ก่อนอื่นขอบอกว่านี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ไม่มีการเสริมแต่งแต่อย่างใด

ความคิดเห็นเป็นของผู้เขียนเองทั้งหมด ซึ่งได้มีความรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

บทความนี้ไม่เกี่ยวกับฝ่ายการเมืองใดๆ ทั้งสิ้น

คุณเลยฝันสองครั้งภายในวันเดียวมั้ย ?

สำหรับผมๆ เคยถึงสามครั้งด้วยซ้ำ

แต่ที่ต้องมาเล่าให้ฟังก็เพราะวันนี้ผมผันแปลกไปจากเดิม

เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้คือวันที่ทักกี้คุงจะกลับมาประเทศไทย ซึ่งส่วนตัวผมไม่ใช่แฟนคลับของเขา ก็เลยเฉยๆ แต่เมื่อเช้าก่อนที่จะตื่นขึ้นมาฟังข่าวการกลับมายังประเทศไทยนั้น ผมได้ฝันเห็นข่าวการกลับมาที่ประเทศไทยของทักกี้คุงไปก่อนหน้านั้นแล้วหนึ่งรอบ โดยผมตื่นขึ้นมาประมาณ 7 - 8 โมงเช้า เดินลงมาดูทีวีที่เปิดอยู่ ฟังข่าวจากช่องต่างๆ ซึ่งทุกช่องมีข่าวการกลับมาของทักกี้หมดทุกช่อง ผมไม่ได้ติดตามอะไรมากมายแค่รู้ว่ากลับมาแล้วโอเค ไม่มีปัญหาที่สนามบินก็ดีแล้ว ผมยังรู้สึกง่วงๆ อยู่ ก็เลยตัดสินใจกลับไปนอนอีกรอบ

ในขณะที่หลับ ผมได้ฝันเป็นครั้งที่สอง

แต่คราวนี้แตกต่างไปจากเดิมมาก และไม่ค่อยเกิดขึ้นกับผมบ่อยนัก

คือผมจำหน้าตาบุคคลภายในความฝันไม่ได้ จำสถานที่ภายในความฝันไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้นเนื้อหาของความฝันช่างน่ากลัว

จนผมสะดุ้งตื่นมาพร้อมกับความกลัวและหัวใจที่เต้นอย่างแรง

ในความในผมกำลังนั่งคุยอยู่ในกระท่อมไม้ ภายในห้องมีโต๊ะใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนกำลังเถียงกันด้วยเรื่องอะไรผมจำไม่ค่อยได้เมื่อตื่น แต่ที่ผมจำได้มันเกี่ยวกับการซื้อขายอะไรบางอย่าง ต่อมาเริ่มมีการทะเลาะกันและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหตุการตัดไปที่ผมตื่นขึ้นมาอีกที (ในความฝัน) แล้วพบกับชายคนหนึ่งที่มีใบหน้าน่ากลัวเหมือนว่าเขาจะเป็นคนบ้าไปซะแล้ว นอกจากนั้นผมเริ่มสังเกตุเห็นศพผู้คนที่ตะกี้ยังคุยกันอยู่ในห้อง พวกเขานอนตายกันหลายคน และอีกจำนวนหนึ่งยังมีชีวิตอยู่และกำลังจะหนีออกไปข้างนอก

ผมตามพวกนั้นออกไปข้างนอก มันกลายเป็นหมู่บ้านอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่แน่ใจว่ามีผู้คนแถวนั้นหรือไม่ แต่ทุกคนต่างวิ่งตรงไปที่กำแพงบล็อคสีเทาอยู่ไกลออกไปนอกหมู่บ้าน กำลังนั้นไม่สูงมาก แต่ก็ไม่สามารถกระโดดเกะขอบกำแพงได้ พวกเราจึงช่วยกันยกม้านั่งของโต๊ะหินอ่อนที่อยู่แถวนั้นมา

เตรียมจะใช้ปีนข้ามไป

แต่แล้วผู้คนที่กำลังจะปีนข้ามไปเริ่มตกลงมาตายกันหมด บางคนก็ตกลงมาทับตัวผมไว้กับพื้น ผมไม่ได้ยิงเสียงปืนแต่ในความฝันมันให้ผมเห็นชายที่มีท่าทางน่ากลัวคนนั้นถือปืนเดินเข้ามาเรื่อยๆ ตอนนั้นรู้สึกได้เลยว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงมาก และรับรู้ได้ถึงความรู้สึกหวาดกลัว

ซึ่งถ้าใครเคยฝันร้ายก็คงรู้ว่ามันเป็นยังไง

ผมนอนคว่ำหลบอยู่กับศพพวกนั้น เอาหน้าหลบเข้าไปที่แขนตัวเอง ผมอาจจะกำลังแกล้งตายแต่ผมก็ไม่ได้หยุดหายใจและผมก็หรี่ตามองชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แล้วเขาก็หยุดอยู่เฉยๆ จากนั้นก็หันหลังเดินกลับไป

เมื่อผมมั่นใจว่าปลอดภัยแล้วผมก็รีบลุกขึ้นปีนข้ามกำแพงนั้นไป เมื่อข้ามมาอีกฝากผมพบกับสถานที่ใหม่ที่เคยเห็นจำไม่ได้ว่าตรงหน้ากำลังเห็นอะไร เพราะตกใจตื่นซะก่อน

หันมาเจอ Screen Saver ของเครื่องคอมที่ยังเปิดไว้อยู่ ทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่พักหนึ่ง จึงลุกไปเข้าห้องน้ำ ลงไปทำน้ำร้อน อุ่นขนมปังลูกเกต ชงอะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว (ดื่มหมดแล้วและขี้เกียจลงไปดูในขยะว่าตะกี้ฉีกซองอะไรไป) เอาทุกอย่างขึ้นมากินพร้อมกับเขียนบทความนี้

ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณทักษิณต้องมาโผล่ในความฝันครั้งแรก

แล้วในความฝันครั้งที่สองทำไมถึงเป็นฝันร้ายที่น่ากลัว

เดินสะดุดสายไฟระหว่างที่ไปเปิดพัดลมแล้วกลับมาพิมพ์คำว่า

จบ

หลังจากไปลองเล่นที่เซิร์ฟเวอร์ฟรี ต้องเดินอยู่ในดงบอท

นั่งทำใจอยู่ริมขอบผา อยู่ๆ ก็มีตัวหนังสือสีเขียวๆ ขึ้นมาบนจอ

"ไอ้ XXX XXX มีปัญหาเหรอ"

อะไรประมาณนี้.... แล้วก็ด่ากันไปด่ากันมา ทำให้เกิดความรู้สึกอยากโดดผาเป็นยิ่งนัก

เมื่อวานเดินผ่านเซเว่น เดินเข้าไป ลังเลอยู่แป้ปนึง แล้วสุดท้ายก็ซื้อ @Cash มา!! ฮาๆๆ

ที่ตัดสินใจซื้อเพราะ ยังจำความรู้สึกครั้งที่เซิร์ฟเวอร์ Valkyrie 2 เปิดใหม่ๆ แล้วให้เล่นฟรีได้อยู่ มันช่างเป็นโลก RO ที่สมบูรณ์ที่สุดที่เราไม่ได้สัมผัสมานานหลายปีแล้ว ทุกอย่างเงียบสงบเดินไปไหนไม่เจอบอทวิ่งไปวิ่งมา ทักใครส่วนใหญ่เขาก็ตอบกันทั้งนั้น แถมยังนั่งคุยกันเป็นกลุ่มสนุกไปเลย

กลับมาปัจจุบัน พอโหลดเซิร์ฟเวอร์ VK2 มาติดตั้งเสร็จและเติมเงินเสร็จปุ้ป ก็ล็อกอินเข้าเกม ตอนแรกจำ ID กับ Password ผิดคร้าบ~!! ตกใจแทบแย่ นึกว่าจะไม่ได้เล่นซะแล้ว ไปคุ้ยๆ กองโน๊ตต่างๆ ที่ผมชอบจดกันลืมแล้วเอามารวมกันไว้ หาจนเจอ ฮี่ๆๆ เหมือนขุดเจอทองเลยแหละ

ล็อกอิน ติ๊ง.... ติ๊ง....

หน้าเลือกตัวละครโผล่~ วู้ว ฮันเตอร์ Lv 75 และตัวแม่ค้ายังอยู่ (เล่น ID ผู้หญิงอะ ใช้บัตรแม่สมัครในสมัยนู้น)

เลือกเข้าตัวฮันเตอร์ ติ๊ง.... แล้วก็รอโหลด....

พอภาพมาปรากฎว่าโดน Sting ในท่อน้ำกลาสเฮม มานตบลงไปกลิ้งซะแว้ว ฮาๆ ถึงตายก็มีความสุขเพราะ % ลดมาแค่ 1 เท่านั้น

กดกลับเมืองไปโผล่มอรอค ตอนนั้นเป็นเวลาสองทุ่มกว่า คนไม่มากเท่าไหร่มีแต่ตัวขายของ ส่วนจุดวาร์ปกับหาปาร์ตี้ออกจะร้างๆ เลยเดินเข้าไปคุยกับไฮพรีสและเอสซาซินครอสที่นั่งอยู่ตรงนั้นดู

เพ่ค้าบ มีวาร์ปไปกลาสมั้ย ?

ไม่มีอะ

แป่ว +.+

จากนั้นก็นั่งคุยกันสักพักแล้วผมก็ออกเดินทางไปเรื่อยเปื่อย จนเลเวลอัพเป็น 76 เฉยเลย

ถึงจะรู้ว่ามันยังคงมีบอทบางตัวหลบๆ ซ่อนๆ อยู่บ้าง

แต่บรรยากาศดีๆ ในโลก RO ก็กลับมาทำให้ผมมีความสุขอีกครั้ง

ตื่นมาว่าจะเล่นต่อแต่วันนี้เขาปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์ แถมวันนี้ Monster Farm Online ญี่ปุ่นก็เปิด OBT ด้วย

ไว้เข้าไปเที่ยวต่อ อิ้วๆ

คือไม่รู้ว่าผิดกฎของ Exteen ป่าวนะ คือเขียนบทความไว้ที่ Online Station น่ะ

อยากบอกต่อข่าวบางข่าวกับเพื่อนๆ ด้วยไง แต่ถ้าลงรูปทุกวันๆ ที่ไม่พอแหง

เลยเป็นลิ้งค์ทีผมเขียนข่าวไว้แทน

http://www.online-station.net/news/view.php?id=14830

ถ้ารูปแบบนี้ผิดก็บอกกันด้วยนะ จะได้เปลี่ยน

ตอนแรกทำไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิดนะ แต่หลังจากใช้เวลากับมันและลองเปิดอ่านวิธีดีๆ ที่ชาว Exteen ได้เขียนแนะนำกันเอาไว้ก็เอากลับมาแก้ดู จากที่มันบิดๆ เบี้ยวๆ ตอนนี้ก็เป็นระเบียบเรียบร้อยแล้ว (ผมใช้ IE7 นะ)

ทีนี้ก็เหลือตกแต่งและจัดเรียง รูปก็ใส่ลงไปแล้ว ยังไม่สวยถูกใจแต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย ส่วนจัดเรียงกำลังคิดอยู่ว่าจะใช้รูปแบบไหนดี แต่แบบ Archives คงไม่เอาแหละ เพราะมันมีแต่วันที่ขึ้นทั้งแถบไม่ค่อยชอบ

ใครมีไกด์อะไรแนะนำก็ทิ้งไว้ก็ได้นะครับ ผมเองก็พยายามเปิดดู Blog คนอื่นหาแนวทางและความรู้เหมือนกัน

ขอบคุณไว้ตรงนี้เลยแล้วกัน ขอบคุณครับ

คุณเคยหมดพลัง รู้สึกว่าอยากหยุดทำทุกสิ่งทุกอย่างที่กำลังทำอยู่บ้างมั้ย ?

ผมกำลังเป็นเช่นนั้นอยู่ ผมทิ้งทุกอย่างที่เคยแบกไว้บนหลัง ปล่อยทุกอย่างที่กำไว้ลงกับพื้น

เพราะอะไรความรู้สึกแบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับผม.... ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าอันไหน

แต่จริงๆ แล้วคงเพราะทุกอย่างน่ะแหละ ที่ส่งผลให้ผมต้องล้มในที่สุด และการมานั่งเขียน Blog ที่นี้ก็เป็นที่พักใจอีกหนึ่งแห่งที่ผมเลือก มันรู้สึกดีนะที่เวลาคุณมีอะไรอยู่ข้างในใจและสามารถระบายมันออกมาได้ ให้คนอื่นๆ ที่เป็นเพื่อนร่วมโลกเดียวกันได้รับรู้ ถึงพวกเขาจะไม่รู้จักผม และผมไม่รู้จักเขาก็ตาม

ในเรื่องการเรียน ตอนแรกผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนฉลาดหรือโง่กันแน่ บางวิชาตั้งใจอ่านหนังสืออย่างดีกลับสอบไม่ผ่านซะงั้น ส่วนไอ้ที่ไม่ได้เตรียมตัวเข้าไปสอบแบบสบายๆ ไม่คิดอะไร ผลออกมาผ่านเฉย

เรื่องการงาน มันก็ไม่ใช่งานซะทีเดียวหรอก เป็นงานเขียนบทความเกม ที่ได้เงินเพียงเล็กน้อยแลกกับบทความที่ถ้าเขียนชุ่ยๆ ไป 200 ตัวอักษรก็โอเคแล้ว แต่สำหรับใจผมแล้วงานแบบนี้จะชุ่ยไม่ได้ สุดท้ายก็เสียแรงไปไม่ค่อยคุ้มกับเงินที่ได้เท่าไหร่ แต่ก็เต็มใจนะ ก็บอกแล้วว่าผมเกิดมาเพื่อเกม

มาดูที่บ้าน ครอบครัวผมทั้งบ้านมีอยู่แค่สองคน คือแม่กับผม แค่นั้น ส่วนพี่น้องคนอื่นก็กระจัดกระจายไปละทางคือมีครอบครัวของป้าอีกสองครอบครัวที่สหรัฐอเมริกา อีกหนึ่งครอบครัวอยู่สงขลา และอีกหนึ่งครอบครัวอยู่กรุงเทพ พี่น้องที่อยู่ต่างประเทศก็สุขสบายกันชนิดที่ว่าเป็นเศรษฐีก็ว่าได้ ครอบครัวของป้าที่อยู่ภาคใต้มีลูกสองคนก็เลยส่งหลานมาคนนึงให้มาอยู่กับยายที่กรุงเทพ ซึ่งก็คือพี่ชายไม่แท้ของผมเอง เขาอยู่กับคุณยายที่สามารถเลี้ยงดูเขาได้อย่างสุขสบายเช่นกัน

มาถึงตัวผมที่มีเพียงแม่คนเดียวคอยเลี้ยงดูและดูแลมาตลอดนั้น ก็เพราะพวกเราย้ายออกมาจากบ้านของคุณยายอันเนื่องมาจากปัญหาในเครือญาติระหว่างน๊าชายน๊าหญิงกับพ่อแม่ผม พวกเรามาปลูกบ้านอยู่เองแล้วทำธุรกิจบ้านเช่าซึ่งมันก็ไม่ได้กำไรมากมายอะไร แต่ช่วงนั้นคุณแม่ก็ทำงานเป็นเลขาบริษัทสถาปนิกใหญ่แห่งหนึ่งในไทย จึงสามารถเลี้ยงให้ผมเติบโตขึ้นมาอย่างอบอุ่นไม่ขาดตกบกพร่อง จนเป็นตัวเป็นตนอยู่ทุกวันนี้ได้

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างเปลี่ยนแปลง ผมโตขึ้น คุณแม่แก่ลงงานบริษัทไม่ได้ทำแล้ว ธุรกิจบ้านเช่าก็ย่ำแย่ชนิดที่ว่าผู้เช่าข่มแหงรังแกผู้ให้เช่า มีเรื่องหนักใจกับพวกนี้ประจำ บางเดือนห้องว่างมากกว่าหนึ่งห้อง รายได้ก็หายไปเลย เงินติดลบไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ ญาติก็ไม่ช่วย คนใกล้ตัวก็มีกันอยู่แค่สองคน สุดท้ายผมก็ตัดสินใจไปทำงาน ทั้งๆ ที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่....

เดินทางไกล ต้องนั่งคุดคู้อยู่ในรถตู้ ยืนในรถเมล์ตลอดสาย แถมยังต้องมาเดินรมควันพิษในเมืองอีก

งานก็ไม่ใช่ว่าจะง่าย กลับกลายเป็นงานที่ต้องใช้มากกว่าสมองและแรงกายในการทำ

เกมก็ไม่ได้เล่น ทั้งๆ ที่ทำงานเกี่ยวกับเกมแท้ๆ แถมเน็ตออฟฟิศตอนนั้นเน่าสุดๆ ทำงานแบบย้อนไปยุค 56k

กลับบ้านดึกทุกวัน ทั้งแม่ทั้งลูกต่างเป็นห่วงกันและกัน ไม่เคยสบายใจเลยที่ต้องห่างกันนานๆ

หนังสือแทบไม่ได้อ่าน การเรียนที่แย่อยู่แล้ว ยิ่งแย่ลงไปอีก

เพื่อนฝูงเขาก็กำลังเรียน กำลังยุ่ง ตัวเราก็ยุ่งพอกัน แถมไม่ใช่พวกชอบเที่ยวอยู่แล้ว สุดท้ายก็ห่างเหิน

ธุรกิจบ้านเช่าก็แย่ลงๆ มีปัญหาได้ทุกเดือน ทั้งแม่ทั้งลูกปวดหัวแทบแตก

ญาติก็ไม่รับรู้อะไรเลย กลับกลายเป็นมามองว่าครอบครัวเราอยู่แบบนี้ไม่เห็นจะน่ามีปัญหาซะงั้น....

สุขภาพกายและใจเริ่มเสีย เข่าเสื่อม ตาสั้นลงๆ ผมไม่ค่อยแข็งแรงอยู่แล้ว ยิ่งร่วงเร็วเข้าไปอีก

เลยหยุด ไม่ไหวแล้วฝืนต่อไปมีหวังไม่ตายก็เป็นบ้าแน่ๆ คุณแม่ตัดสินใจประกาศขายที่ขายบ้านเอาเงินไว้ให้ผมเรียน ส่วนที่อยู่ก็ไว้ย้ายไปปลูกบ้านข้างๆ บ้านคุณยายที่อยู่ในตัวเมืองย่านปิ่นเกล้า แต่ถ้ามันเกิดมีปัญหาว่าพวกญาติๆ คนอื่นเขาไม่ยอมเพราะกลัวที่ดินยายจะยกให้กับพวกเราที่มีกันแค่สองคน พวกเราก็คงไปหาหมู่บ้านเล็กๆ ไม่ก็คอนโดธรรมดาๆ อยู่

เรื่องราวต่างๆ มากมายมันยากที่จะเขียนลงตรงนี้ทั้งหมดนะ แต่จะมาบ่นให้อ่านกันให้ครบทุกเรื่องที่ได้พบเจอเรียนรู้มาเลย และก็อาจจะมีหลายๆ คนที่หนักกว่านี้ แต่สำหรับเด็กติดเกมแบบผม ทั้งหมดนี่ก็นับเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตเหมือนกันครับ

แจ้งกันไว้ก่อน ถ้าใครกำลังเล่น RO FreeLife เซิร์ฟเวอร์ Alice อยู่และมั่นใจว่าคุณคือ Gamer ที่แท้จริง

"ไม่บอท" (เพราะมันเป็นไปไม่ได้ จึงยืดหยุ่นเป็นเฉพาะตัวละครในกิลด์ที่จะต้องไม่บอท)

"รักที่จะเล่น Acher, Hunter, Sniper"

"รักที่จะเล่น Gunslinger"

พวกเราน่าจะมารวมกันและออกผจญภัยในแบบของเราเอง

ส่วนคลาสอื่นๆ ยังคิดอยู่ว่าควรจะมีคลาสไหนบ้างที่ควรจะเพิ่มเข้ามา ที่จริงก็พวกคลาสสนับสนุนน่ะแหละ

ส่วนโครงการนี้จะเละหรือเป็นตัวเป็นตนออกมาได้ ก็รอดูๆ กันไปก่อนนะ

ใครสนใจก็ติดต่อมาคุยกันได้นะ ชื่อในเกมก็ Seraphicia

ไม่รู้เพราะอะไร แต่สุดท้ายเกมออนไลน์ที่สนุกที่สุดกลับยังคงเป็น RO

หลังจากเลิกเล่นไปตั้งแต่ช่วงที่ระบบกิลด์วอร์เข้าใหม่ๆ เพราะรับไม่ได้ที่จะต้องมานั่งเล่นกับพวก Player ที่แข่งกันเปิดบอท ก็ไม่รู้จะรีบเร่งกันไปทำไม สุดท้ายมันก็ตันอยู่ที่ Lv 99 อยู่ดี

แต่เมื่อไม่นานมานี้หลังจาก AsiaSoft เปิดให้บริการเกมรูปแบบใหม่คือ RO FreeLife ซึ่งก็คือการเล่นฟรีไม่เสียค้า Air Time ก็ได้ลองเข้าไปเล่น เข้าไปฟื้นคืนความทรงจำเดิมๆ ทั้งดีและไม่ดีในเกมนี้อีกครั้ง ปัญหาบอทยังตามหลอกหลอนอยู่ไม่เคยหายไปไหน ตัวเรามันได้เติบโตขึ้นมากกว่าเดิมแล้ว เลยพอจะทำใจได้ แต่ความปรารถนาที่จะได้เดินเล่นในโลกแห่ง RO นี้อย่างเป็นธรรมชาติไร้บอท ไร้คนกัดกัน ยังคงมีอยู่

ทุกอย่างจะไปโทษ Player เกรียนๆ ตามร้านเน็ต หรือจะไปโทษคนเปิดบอทก็ไม่ถูกต้องซะทีเดียว

มันอยู่ที่ผู้ให้บริการเองต่างหากว่าจะเอาจริงแค่ไหน พวกเขามี Power พอที่จะทำอยู่แล้ว ดูได้จากจำนวนเงินเข้าบริษัทเป็นหลักล้านต่อเดือนและเกมใหม่ๆ ที่ซื้อเข้ามาเปิดให้บริการ แต่พวกเขาก็ไม่เคยทำ ถึงทำก็ดันทำผิดจุดปัญหามันก็เลยไม่หมดไปสักที ปล่อยให้ค่านิยมผิดๆ หยั่งรากฝังลึกลงไปใน Player และ Gamer ไทยเรื่อยๆ... 

ล่าสุดกับนโยบายต่อต้านบอท ทีจะเอาออกมาเพื่อหลอกกินในความหวังของผู้คนที่ต้องการเห็นโลก RO สีขาวหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะถึงเขาบอกว่าต่อต้านนะ ผิดนะ แบนนะ แต่ก็ยังเห็นบอทวิ่งกันเป็นมดอยู่ทั่วไป มันก็จริงอยู่ที่ทางทีมงานเขาจับบอทแบนบอทไปก็มาก แต่นั้นมันไม่เพียงพอที่จะแก้ปัญหาหรอก คนโดนแบนเขามานั่งคุยให้ฟังว่าพวกเขาไม่เห็นจะเดือดร้อนอะไรเท่าไหร่เลย โดนแบนก็สร้างใหม่ จนการเปลี่ยนแปลงวิธีสมัครเกม RO แบบใหม่ซึ่งน่าจะช่วยได้บ้าง แต่นั่นคือแผนการระยะยาวที่ถึงตอนนั้นมันคงะสายเกินไปถ้าพวกเขาคิดจะรั้ง Gamer ที่เฝ้ารอจะเล่น RO อย่างที่พวกเขาเคยเล่นและอยากให้มันเป็น

อยากให้เพิ่มวิธีในการล็อกอินให้มากกว่านี้เพื่อให้บอทเข้าเกมไม่ได้ โปรแกรมป้องกันดีๆ ถ้าไม่มีปัญญาซื้อมาใช้หรือเอามาใช้แล้วแต่ไม่ได้ผล ก็ควรไปที่ต้นตอของบอทนั่นก็คือพวกเว็บไซต์ที่เผยแพร่ ซึ่งกฎหมายบ้านเราก็ไม่รองรับซะอีก ก็เลยไปปิดเขาไม่ได้ พวกนี้ก็สบายไม่เคยกลัวใคร กล้าถึงขนาดขู่บริษัทเลยก็มี

สรุปที่กล่าวมาทั้งหมดคือการรำพึงรำพันถึงโลก RO ที่สวยงามสนุกสนานเหมือนเมื่อครั้งเปิดใหม่ๆ กับการแก้ปัญหาที่ถ้าทำให้ดีตั้งแต่แรกมันคงไม่กลายเป็นปัญหาใหญ่ เพราะ AsiaSoft หิวเงินมากเกินไปปล่อยให้ Player เปิดบอทกันตามสบายเพื่อที่ตัวเองจะได้กำไรจากบัตรเติมเวลาเล่น แต่เมื่อสังคมเริ่มเน่า Gamer ที่เป็นลูกค้าที่แท้จริงเริ่มลาจาก เหลือไว้แต่ Player ซึ่งถ้าห้ามเขาไม่ให้เปิดบอทหรือไปแบนเขา พวกนี้ก็จะไปเช่นกัน ก็เลยต้องเลี้ยงไว้ไม่งั้นบริษัทจะขาดทุน จนปี 2007 มานี้กระแสโลกออนไลน์สีขาวดูจะมีพลังเพิ่มขึ้นเพราะหยาดเหงื่อและหยดน้ำตาของ Gamer บางกลุ่ม (ที่พวกคุณคงไม่มีวันรู้ว่าพวกเขาทำอะไร ได้อะไร เสียอะไร ไปบ้าง) ทำกันเอาไว้ หลายคนยังคงสงสัยว่า AsiaSoft จะคิดได้จริงๆ หรือแค่ใส่หน้ากากเพื่อหลอกกันต่อไปกับการแก้ปัญหาบอท แต่จากผลงานที่ผ่านมาก็นับว่าพวกเขาทำได้ดีในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่ดีพอ เพราะถ้าจะให้ดีที่สุดนั่นคือการแก้ไขกฎหมาย ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ใหญ่กว่ามือของพวกเขา มันต้องใช้มือของนักวิชาการและข้าราชกาลเข้ามาช่วยด้วย ซึ่งคนสองกลุ่มนี้ ไม่เคยมองวงการเกมอย่างจริงจัง ความรู้ของพวกเขาเกี่ยวกับวงการนี้เปรียบเสมือน Player Lv 1 ที่เพิ่งล็อกอินเข้าเกมมาเป็นครั้งแรก....

ถ้าวันนั้นมีจริง ผมและคุณคงจะได้เห็นความเปลี่ยนแปลง

จาก "วงจรบอทอุบาทว์"

เป็น "โลกออนไลน์สีขาวแห่งจินตนาการ"

หลังจากหยุดทำในบางสิ่งบางอย่าง ในที่สุดผมก็มีเวลาลงมือเขียน Blog ซะที....

สวัสดี

ผมคือสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาเพื่อวงการเกมโดยเฉพาะ ผมใช้ชีวิตอยู่กับเกมมากกว่าการเรียน มากกว่าเพื่อนและมากกว่าทุกสิ่งใดๆ จนหลายคนบอกว่าผมคือเด็กติดเกม ใช่แล้ว เด็กติดเกม แต่คงเป็นเด็กติดเกมที่กลายพันธุ์ เพราะที่ผมไม่สนใจอย่างอื่นนอกจากเกม ก็เพราะในหัวผมมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่กำลังคิดคำนวณและวางแผนเอาไว้ว่า

ซักวันวงการเกมในประเทศไทยจะต้องพัฒนาไปให้มากกว่านี้

ส่วนจะพัฒนาไปในทางไหนและอย่างไร ผมคงบอกออกมาทั้งหมดไม่ได้หรอก เพราะการจะทำอะไรให้ได้ดั่งใจมันต้องกระทำด้วยตัวเอง และเพราะผมไม่ใช่นักบุญ การจะนำโครงการระดับร้อยล้าน พันล้านมาพูดพล่อยๆ หรือเขียนเรื่อยเปื่อยมันคงเป็นเรื่องที่ยังไม่เหมาะสมแก่เวลา จะมีสิ่งเดียวที่ทุกท่านจะได้จากผมใน Blog นี้คือมุมมองในวงการเกม จุดประสงค์นั้นก็เพื่อให้พวกท่านได้รับรู้ถึงสิ่งที่มันได้เกิดขึ้นในวงการและในโลกของเกม ว่าในปัจจุบันประเทศเรามีความเคลื่อนไหวเกี่ยวกับเกมไปอย่างสะเปะสะปะ และปัญหาที่ไม่เคยได้รับการดูแลแก้ไข ดุจมีเมฆดำปกคลุมอยู่อย่างนั้นไม่เคยมีแสงสว่างส่องลงไป

หลายปีมานี้ผมได้สร้างตัวตนขึ้นมาในโลกไซเบอร์ มันก็เหมือนนามปากกา แต่มันมีอะไรมากไปกว่านามปากกาก็เพราะผมใช้ชื่อนี้ในการสร้างตัวละครในเกมด้วย

Seraphicia คือนามปากกาและ Avatar ของผม

เมื่อใครต่อใครได้อ่านชื่อนี้ คงมองว่ามันน่าจะเป็นชื่อผู้หญิง ซึ่งมันก็สามารถใช้เป็นชื่อผู้หญิงได้ แต่ความจริงมันคือ Code Name ที่ทีแรกผมแต่งขึ้นมาเล่นๆ แต่ในที่สุดก็นำมาใช้งานเป็นนามปากกาและชื่อ Avatar

ผมนำคำ 3 คำมารวมกันเป็นคำเดียวโดยไม่ได้ยึดเอากำหนดกฎเกณฑ์ใดๆ ก็แค่อยากตั้ง

คำแรก Seraphic

(adj) เหมือนทูตสวรรค์, สวยงามและมีความสุขเหมือนทูตสวรรค์

คำที่สอง I dentification

(n) การหาเอกลักษณ์, การชี้ตัว, การแสดงตัว

คำที่สาม A uthentication

(n) สัญลักษณ์หรือเครื่องหมายที่รับรองว่าเป็นของแท้หรือแสดงที่มา

คำแรกคงพอจะเข้าใจกันอยู่แล้วแต่คำที่สองและสามเป็นการนำตัวย่อ "I & A" ซึ่งเป็นศัพท์ที่มีการใช้ในอินเตอร์เน็ตเกี่ยวกับการระบุและยืนยันตัวบุคคล หรือเรียกเต็มๆ ว่า Identification and Authentication

ความหมายนั้นสามารถตีความออกมาได้หลากหลายแล้วแต่คนอ่านจะจินตนาการ ผมเลยมักจะตอบเวลาคนมาถามเกี่ยวกับนามปากกาของผมว่าทำไมถึงใช้ชื่อผู้หญิงว่า

ไม่ใช่ครับ แต่เพื่อง่ายต่อความเข้าใจเอาเป็นว่านามปากกาของผมมันอ่านออกมาได้ว่า "ซิแรฟฟิคไอเอ"

เกิดท่านผู้อ่านไปเจอผมในเกมไหนก็ลองทักทายกันดูก็ได้ครับ