Seraphic + Identification + Authentication = Seraphicia

ก่อนอื่นขอบอกว่านี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ไม่มีการเสริมแต่งแต่อย่างใด

ความคิดเห็นเป็นของผู้เขียนเองทั้งหมด ซึ่งได้มีความรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

บทความนี้ไม่เกี่ยวกับฝ่ายการเมืองใดๆ ทั้งสิ้น

คุณเลยฝันสองครั้งภายในวันเดียวมั้ย ?

สำหรับผมๆ เคยถึงสามครั้งด้วยซ้ำ

แต่ที่ต้องมาเล่าให้ฟังก็เพราะวันนี้ผมผันแปลกไปจากเดิม

เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้คือวันที่ทักกี้คุงจะกลับมาประเทศไทย ซึ่งส่วนตัวผมไม่ใช่แฟนคลับของเขา ก็เลยเฉยๆ แต่เมื่อเช้าก่อนที่จะตื่นขึ้นมาฟังข่าวการกลับมายังประเทศไทยนั้น ผมได้ฝันเห็นข่าวการกลับมาที่ประเทศไทยของทักกี้คุงไปก่อนหน้านั้นแล้วหนึ่งรอบ โดยผมตื่นขึ้นมาประมาณ 7 - 8 โมงเช้า เดินลงมาดูทีวีที่เปิดอยู่ ฟังข่าวจากช่องต่างๆ ซึ่งทุกช่องมีข่าวการกลับมาของทักกี้หมดทุกช่อง ผมไม่ได้ติดตามอะไรมากมายแค่รู้ว่ากลับมาแล้วโอเค ไม่มีปัญหาที่สนามบินก็ดีแล้ว ผมยังรู้สึกง่วงๆ อยู่ ก็เลยตัดสินใจกลับไปนอนอีกรอบ

ในขณะที่หลับ ผมได้ฝันเป็นครั้งที่สอง

แต่คราวนี้แตกต่างไปจากเดิมมาก และไม่ค่อยเกิดขึ้นกับผมบ่อยนัก

คือผมจำหน้าตาบุคคลภายในความฝันไม่ได้ จำสถานที่ภายในความฝันไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้นเนื้อหาของความฝันช่างน่ากลัว

จนผมสะดุ้งตื่นมาพร้อมกับความกลัวและหัวใจที่เต้นอย่างแรง

ในความในผมกำลังนั่งคุยอยู่ในกระท่อมไม้ ภายในห้องมีโต๊ะใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนกำลังเถียงกันด้วยเรื่องอะไรผมจำไม่ค่อยได้เมื่อตื่น แต่ที่ผมจำได้มันเกี่ยวกับการซื้อขายอะไรบางอย่าง ต่อมาเริ่มมีการทะเลาะกันและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหตุการตัดไปที่ผมตื่นขึ้นมาอีกที (ในความฝัน) แล้วพบกับชายคนหนึ่งที่มีใบหน้าน่ากลัวเหมือนว่าเขาจะเป็นคนบ้าไปซะแล้ว นอกจากนั้นผมเริ่มสังเกตุเห็นศพผู้คนที่ตะกี้ยังคุยกันอยู่ในห้อง พวกเขานอนตายกันหลายคน และอีกจำนวนหนึ่งยังมีชีวิตอยู่และกำลังจะหนีออกไปข้างนอก

ผมตามพวกนั้นออกไปข้างนอก มันกลายเป็นหมู่บ้านอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่แน่ใจว่ามีผู้คนแถวนั้นหรือไม่ แต่ทุกคนต่างวิ่งตรงไปที่กำแพงบล็อคสีเทาอยู่ไกลออกไปนอกหมู่บ้าน กำลังนั้นไม่สูงมาก แต่ก็ไม่สามารถกระโดดเกะขอบกำแพงได้ พวกเราจึงช่วยกันยกม้านั่งของโต๊ะหินอ่อนที่อยู่แถวนั้นมา

เตรียมจะใช้ปีนข้ามไป

แต่แล้วผู้คนที่กำลังจะปีนข้ามไปเริ่มตกลงมาตายกันหมด บางคนก็ตกลงมาทับตัวผมไว้กับพื้น ผมไม่ได้ยิงเสียงปืนแต่ในความฝันมันให้ผมเห็นชายที่มีท่าทางน่ากลัวคนนั้นถือปืนเดินเข้ามาเรื่อยๆ ตอนนั้นรู้สึกได้เลยว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงมาก และรับรู้ได้ถึงความรู้สึกหวาดกลัว

ซึ่งถ้าใครเคยฝันร้ายก็คงรู้ว่ามันเป็นยังไง

ผมนอนคว่ำหลบอยู่กับศพพวกนั้น เอาหน้าหลบเข้าไปที่แขนตัวเอง ผมอาจจะกำลังแกล้งตายแต่ผมก็ไม่ได้หยุดหายใจและผมก็หรี่ตามองชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แล้วเขาก็หยุดอยู่เฉยๆ จากนั้นก็หันหลังเดินกลับไป

เมื่อผมมั่นใจว่าปลอดภัยแล้วผมก็รีบลุกขึ้นปีนข้ามกำแพงนั้นไป เมื่อข้ามมาอีกฝากผมพบกับสถานที่ใหม่ที่เคยเห็นจำไม่ได้ว่าตรงหน้ากำลังเห็นอะไร เพราะตกใจตื่นซะก่อน

หันมาเจอ Screen Saver ของเครื่องคอมที่ยังเปิดไว้อยู่ ทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่พักหนึ่ง จึงลุกไปเข้าห้องน้ำ ลงไปทำน้ำร้อน อุ่นขนมปังลูกเกต ชงอะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว (ดื่มหมดแล้วและขี้เกียจลงไปดูในขยะว่าตะกี้ฉีกซองอะไรไป) เอาทุกอย่างขึ้นมากินพร้อมกับเขียนบทความนี้

ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณทักษิณต้องมาโผล่ในความฝันครั้งแรก

แล้วในความฝันครั้งที่สองทำไมถึงเป็นฝันร้ายที่น่ากลัว

เดินสะดุดสายไฟระหว่างที่ไปเปิดพัดลมแล้วกลับมาพิมพ์คำว่า

จบ